EEN WONDER,
Een wonder is geschied
Je wilt het geloven of niet,
Een kleindochter is geboren,
je wilt het schreeuwen zodat ieder het kan horen.
Het geeft vreugde maar ook verdriet,
moeder worden is fijn,maar dan heb je graag
ook je eigen moeder erbij,
want tastbaar is ze er niet,
maar als Oma deelt ze de vreugde,
en zeker geen verdriet.
Al doet het pijn,
ze zal er voor jullie zijn.
Christine Eveline.
Ontvangen,
Door te ontvangen kan ik geven,
Liefde,blijheid,mijn hele leven.
Door te vertrouwen in kosmische zin,
Lëëf ik en sta daar ook midden in.
Het helderlicht straalt door mij heen
waardoor het verdriet van binnen verdween.
Nu weet ik voor dit aardse bestaan,
Door te ontvangen kan ik gaan.
Nu weet ik het,heel mijn leven,
Door te ontvangen mag en kan ik geven.
Christine Eveline.
ZUIVERE LIEFDE,
Zonder zuivere Liefde ben je arm en alleen,en sukkel je door het Leven heen,
Liefdeloos en Machteloos.
Luister wat de ander zegd,dan komt het
zuivere zeker terecht.
Ons echte innerlijke gevoel is zuiver,
dat is wat ik bedoel en voel.
Dan kunnen we delen met elkaar,
zuivere Liefde voor elkaar en naar elkaar.
Dan ben je niet alleen,en bent niet arm
maar rijk, en met een ieder gelijk.
MENSEN,
Liefde voor elkaar was dat maar waar.
Iedereen wil vrede maar er niets voor doen,
Het draaid helaas alleen om poen,
En wat kun je daar mee doen,natuurlijk pronken
en dingen kopen.
Niet alles is te koop,dan blijft er over HOOP.
Eveline
DIT PLAATJE HOORD BIJ HET ONDERSTE GEDICHT VAN
THEO, HELAAS OVERGEGAAN MAAR GELUK VOOR HEM.
Dromen van toekomst.
Kom zet je heel even
hier op dit bankje bij de zee
naast mij neer.
dan denken wij samen.
nog even terug aan de tijden
van wel eer.
Want met het verstrijken
van de dagen,weken,maanden jaren.
Beseffen wij steeds meer
dat de jaren van vroeger,prachtig waren
Maar daar de jaren van vroeger
er niet meer zijn en komen.
kunnen we nu samen
alleen nog maar
van de toekomst dromen.
Theo
Theo
Toekomst,Ik vraag mij af
waarheen de tunnel leidt...
Is het de wegwijzer
dat ons leven scheidt.
Is het de wegwijzer
dat het de liefde verder wijst.
De tunnel is een nieuw begin
van alles wat leeft
tot op de plaats waar liefde heerst.
Theo
De sleutel van mijn hart.
Er zijn lopers voor alle sloten,
Van elk huis en voor elk slot.
Maar om mijn hart te openen
moet het slot eerst kapot.
Voor jou gelden andere regels.
Al vanaf de eerste start.
Toen gaf ik aan jou de enige,
passende sleutel van mijn hart.
Theo.
Eenzaam en toch niet alleen,
waar moet dat met deze wereld heen.
Een lach een lief gebaar,
dat is steun met elkaar.
Helaas moet je dwalen stil en alleen
waar moet je heen.
Een paar ogen die kijken je aan,
dan weet je ik mag naast deze persoon staan,
en mag zijn zoals ik ben
ondanks dat ik ze niet ken.
VERDRIET.
Het verdriet wat je hebt gekend,
op het laatste moment,
Ons voorlopig afscheidt was goed
zoals het eigelijk bij een ieder moet.
Maar niet ieder krijgt die tijd,
met veel verdriet en spijt.
Herkennen doe je ze niet,
ze lopen stilletjes door met hun stille verdriet.
Tot dat ze zelf mogen gaan,
helaas niemand zag hun staan.