Heen gaan met veel verdriet,
men zegt het is beter zo,dit was geen leven meer,dat vechten en die pijn,
het is onmenselijk om hier nog langer te zijn.
Je kijkt me nog eenmaal aan er glijd een traan
omdat ze weten dat je alleen blijft staan.
In het begin met steun,en later alleen.
dan komt van alles de eerste keer,
onze trouwdag,en je verjaardag weer,
en steeds keer op keer,
Er zijn geen anderen meer,
Wij staan hier moedeloos en alleen
en hunkeren naar die stem die zegt, je bent niet alleen,ik sta dicht om je heen.
Ik zal je steunen om door te gaan,
tot zover tot we weer samen staan,
en zachtjes voel ik een traan.
(MIJN) KIND,
Mijn Dochter die ik liefheb,
heeft het moeilijk,
het blijft je kind dat je altijd bemimd,
lieve schat alles komt goed.
geloof in jezelf en houd moet,
Zolang ik hier nog ben,reken daar maar op,
hou ik van jou je bent en blijft mijn mop.
mama.
MIJN MAN,
Je bent een man uit duisenden voor mij geweest
het was met jouw altijd feest,
ruzie kenden we niet,
maar zoals velen zeiden dan is je huwlijk niet goed.
Wij waren niet een door snee span,
maar als we anderen dan hoorden,
dat kon ons niet bekoren.
Ik houd van jou zoals je was en daar houd ik me aan vast.
Eveline
Een hele tijd geleden heb ik eens tot God gebeden,dingen om mij heen leken tot mij te spreken.maar het erkennen en weten,die dingen gaan verwoorden,ik ben op zoek gegaan naar antwoorden.God heeft iets moois met me voor,maar soms is het een hel,maar ik ga door.Mensen die ik leer kennen en ontmoet,
het doet me wel heel goed,maar hun gevoelens en levens,ze zijn een open boek.Mijn taak hier op aard,het neemt een vaart,waarschuwingen en toekomstbeelden ik moet ze doorgeven dat is geen weelde.
Maar pijn en smart,da's ook mijn part.Ik poog me af te sluiten mijn hart heeft ook luiken God je vraagt wel veel van mij,dit alleen dragen,is er geen wij.Het is niet aan mij te oordelen,Jij draagt het mij op,het is zoals een job.Heer sta me bij in deze dagen.
RUGZAK,
Iedereen heeft zo zijn eigen gedachten,Zijn rugzak vol of leeg.Een verleden dat blijft vreten,je wilt het verzachten,maar dat is moeilijk met een rugzak die je kreeg.
Eens wordt die rugzak minder zwaar,het verleden kun je nooit vergeten,Het plekje wat het krijgt is waar,de pijn is wat versleten.
Iedereen een eigen persoonlijkheid,een mens geen machine,Wees jezelf in werkelijkheid,
Sommmige machines zijn moeilijk te bedienen.
Accepteren dat wie je bent,jou persoonlijkheid
jou persoonlijkheid geeft zelfvertrouwen,Maakt dat wat je bent uniek,zo is die rugzakmakkelijker mee te sjouwen.
Iedere dag een nieuwe start op weg naar jezelf,En is die dag wat minder mooi bedenk dan zelf,morgen mag ik op een nieuwe hoopen..
Theo Fritschy.
Weg,
Er is maar een weg
naar de medemens,
De weg van het hart,
Alle andere wegen
zijn omwegen,
Alleen het hart heeft toegang
tot het mysterie: MENS.
Kleine dingen,
Wat is het heerlijk te ervaren,
dat ergens iemand aan je denkt.
en ongevraagd je laat genieten,
van iets waaraan men aandacht schenkt.
een briefje slechts met weinig woorden,
een gedicht, met gevoelens uit het hart geschreven,waarbij je even slikken moet,
een handdruk of een schouderklopje,
een warme kus over de PC,
een spontane lach,een vriendelijk gebaar,
het zijn zo van die kleine dingen,
maar "groot"aan waarde voor elkaar.
De glimlach,
Ik stuur een glimlach
naar je toe,
speciaal voor jou gemaakt,
Ik heb hem uit mijn hart gehaald.
verpakt in goudpapier.
Het is er een die altijd straalt,
en hij is er voor jou hier.
Dus wordt het donker om je heen,
op dagen vol met zorgen
Pak dan mijn glimlach uit zodat je,
door kan gaan tot morgen.
Aan het einde van de tunnel,
waar het vedriet vedwijnt
en de liefde verschijnt
wacht mij een nieuw leven,
waar ik mezelf kan zijn,
waar ik echte vrienden ken,
waar ik echt gelukkig ben.
Zeg dus maar gerust
Wacht mij een ideaal leven.
Theo
TAAK.
Het komt er niet op aan,
Op welke post wij geplaatst zijn,
Doch op de wijze,
Waarop wij onze taak vervullen.