
het potje
Op het potje staat verdriet,ik doe er vaak verdrietjes in,want als ze klein zijn..huil ik niet.
Steeds als er iets tegenzit er gebeurt is wat ik niet wil,open ik het potje,gooi het er heel stil in.
Maar gisteren was de laatst druppel iets te veel,van al die stukjes klein verdriet
kreeg ik een brok in mijn keel
mijn handen begonnen te trillen,verdriet vloog
uit het potje omhoog,een traan begon te rollen
Ik voelde mij erg rot,een onbedaarlijk snikken
deed me trillen overal,ik zat echt tot mijn haren,in het diepste dal.het was met rood om-
rande ogen,toen ik mezelf weer rustig kreeg,
opgelucht keek ik naar mijn potje,het potje..
dat was leeg,dus zie je iemand lopen,rode ogen en bedeesd,dan vraag je niets meer dan weet je,t'leeg