Met opmaak vind ik prettiger
Dag Bert, sinds lange tijd weer contact. Ik mail je nog verder. Over de lay-out: dat andere leest veel rustiger en is dus beter, wat mij betreft. Tot lezens, liefs, Meike
ps-je
Vind deze versie minder gemakkelijk lezen
met vr. groet
Vind het een valkuil om op het stukje over Linda in Trouw te reageren.
Trouw is een christelijk blad en berust vaak op het zoeken naar zekerheden dmv oor- of vooroordelen.
Aangezien ik christelijk opgevoed ben, ben ik nu van mening, dat een menselijk leven zo plotseling kan veranderen, dat ik nu niet meer zou willen reageren op dit soort voorspellingen.
De mens stuurt zichzelf aan op de voor hem/haar bedoelde weg.
Elke dag, elk moment kan alles veranderen. Zo wil ik ook graag in het leven staan; zónder voorspellingen.
met lieve groet
T.Heijerman
Dag Alice,
Ik denk dat je het begrijpt. Je weet wat je voelt. Je kunt jezelf
veranderen door het jezelf te accepteren. Door niet corrigerend
aanwezig te zijn. Dit betekent niet dat je jezelf niet mag
onderzoeken.
Het leren jezelf te begrijpen wanneer de verstorende
emotie die ongelukkig maken oproept, werkt vanzelf onthechtend en je erkent dat
wat is. wanneer je begrijpt dat dit niet meer bij je hoort. Is er de juiste
afstand.
Alice, ik lees wat ik schreef,
het vasthouden van puur kostbare aanwezigheid is geen loslaten is. dankje!
Met het vasthouden van puur en wat
kostbaar is bedoel ik niet vasthouden in de zin van vastklampen.
Eerder een puur verlangen van aanwezig zijn met wat is. Waarbij ik me
terdege bewust ben dat het uiten van verlangen niet kan uitdrukken hetgeen pure
zuivere aanwezigheid is.
Het betekent niet dat je lijden en verdriet van jezelf
en de de ander mag uitsluiten. In zo' n situatie is het normaal, menselijk
dat je hulp geeft of ontvangt. Wel vanuit een joprechte motivatie,hart.groet,marie-therese
Beste marie-therese,
Juist het vasthouden aan de conditioneringen kan je zwak maken wanneer je je er niet goed bij voelt.
Vooral als je het weten hebt dat dit niet (meer) bij je hoort.
Dan is het niet meer puur en kostbaar,of begrijp ik je verkeerd? Het is dan belangrijk om dit los te laten evt. met hulp.
Groet,Alice
Hoi Alice,
Het is intens verdrietig
bedolven te zijn onder de brokstukken van ongelukkig zijn. Dit kan waarnemingen
vervormen, en iemand vervreemd van zichzelf en wereld om zich heen.Loslaten, (niet miskennen) datgene,
diegene die moeilijk accepteert dat conditioneringen verdrietig maken en verzwakken.
Vasthouden wat puur, en kostbaar
is draagt en dat draagt men mee in het hart en gedachten.
Kaufman schrijft dat het in je voordeel is om ongelukkig te zijn.
Je lijkt dan gevoeliger.
Zo triest zoals een mens vlgs zijn conditioneringen te werk kan gaan.
Door dit gegeven is het voor velen van ons moeilijk er achter te komen wie we nou ECHT zijn.
Kaufman is er gelukkig achter gekomen dat dit niet het pure gevoel is.
Deze gedachten kunnen zich door de familie-energie vast gaan zetten en daardoor ontrouw aan jezelf plegen.
Groet,Alice
Eigenlijk is er niets aan de hand,alleen de gedachten die wij over van alles hebben.
Dus wanneer een ander iets denkt of vindt van mij is dat weer haar of zijn gedachte.
Zeer troostrijk vind ik.
Fijne zondag gewenst, Alice
n.a.v. oog afgelopen zondag:
Liefde kan zich manifesteren als een relatie maar begint in diepe afzondering.
En dat kunnen de meeste mensen niet. Die gaan direct wanhopig op zoek naar een volgende, een nieuwe……
Als je gelukkig bent in je alleenzijn, als je de ander geheel niet nodig hebt, als de ander geen vereiste is, dan ben je in staat tot liefhebben. Ik herinner me een tekst die me vroeger erg aansprak: ‘als je niet alleen kunt zijn kun je ook niet samen zijn'. Die heb ik me toen goed in de oren geknoopt.