Gastenboek

Beste Bert,

Iedere zondag vliegt er weer een prachtig Oog naar binnen.
Zeer inspirerend!
Dank je wel dat je dit doet!

Tineke

Bert, Achter uitkijken heeft alleen zin bij het autorijden, ik blik vooruit en wens je heel veel geluk en een goede gezondheid .

Een beetje een late reactie op de opdracht van laatst: ‘Zie in gedachten de woorden ‘mijn leven’ voor je staan. Zet jezelf daarbij in dat plaatje. Wat gebeurt er?’ ……
…De letters zijn bijna even groot als ikzelf, ik val er bij in het niet.
En ik sta wat onrustig te drentelen, voel me er niet op m’n gemak. Weet niet goed wat ik er mee aan moet. Ik voel dat ik veel zin heb om die beide woorden, waar ik tussenin sta, een beste trap te geven. Maar ik doe het niet, durf het niet. Weet niet hoe het is zonder ‘mijn leven’, het kan altijd nog slechter. ‘k Sta een poosje te dralen, en druk de beide woorden wat verder bij me vandaan, zodat ik wat meer ruimte krijg. Zou er ook graag bij weg willen lopen, maar durf ook dat niet aan.
Onbewust wist ik wel dat ik me niet senang voel in mijn huidige leven, maar deze opdracht heeft gemaakt dat ik mij er bewust van ben geworden.
Dank je wel voor deze eye-opener!

Beste Bert,
Ik kreeg gisteren de vraag van een collega psycholoog, wat ze nu toch met haar vader aanmoest, daar deze de zin in het leven verloren had en inmiddels pillen in huis gehaald om zijn leven te beeindigen.
Mijn weder vraag aan haar was, is er dan een zin aan dit bestaan? Voor haar een onzinnige wedervraag, en mijn mond vol tanden. En toen kwam Open Oog met het thema, de zin van het leven.
Wel nu, dat was zinvol! Jij, en alle andere schrijfers, hebben hiermee iets voor mij en wie weet voor haar vader betekend.
Thanks, keep up the good work!
Roelof-Jan

Herinner
jij je situaties waarin je het belang van een ander liet voorang gaf boven dat
van jezelf ?



Ja
inderdaad door de ontwikkeling van empathie voor mijn eigen historie is het mijzelf en de ander iets te willen
bewijzen veranderd in proberen te begrijpen te respecteren wat de ander
belangrijk vindt.

Idd...de meest gebruikelijke manier is zoals jij zo mooi in het latijn uitdrukt ttz. beide door hulp vermeerderd.

De intentie vertrekt dan nog altijd bij mijn lagere zelf dat gezien en aardig gevonden wil worden...is ok ( meerwaarde is dat ik het opmerk)

Eens zo ver dat ik het opmerk met het eventuele oordeel naar mezelf groei ik naar onvoorwaardelijke zelfacceptatie. Die onvoorwaardeljke liefde voor mezelf gaat dan bijna automatisch over op mijn medemens.

Dan komen we terecht in een groeiend cirkeltje van één zijn...(we are one)

Ik heb een wat uitgebreidere reactie geplaatst op mijn weblog, daar is wat meer ruimte. Klik op het symbool voor 'website'.

Jouw prachtige “oogjes” helpen mij altijd om een aantal dingen in vraag te stellen Bert.
Nu vraag ik mezelf af of ik het belang van een ander voorop stel aan dat van mezelf.
Klinkt “bot”, maar dat doe ik niet.(meestal niet !) Essentie is voor mij momenteel om te zorgen dat ik in mijn kracht blijft en mijn gemoedsrust bewaar. Dat zou ik kunnen kwijt geraken door een bepaalde vorm van gevecht aan te gaan door mijn eigen belang voorop te stellen. Ik voel het momenteel als een langzaam groeien naar mededogen met het besef dan een ander altijd wel een reden heeft om te doen wat hij doet. Hulp daartoe is de betrekkelijkheid van alles in te zien...hoe alles komt en gaat. ..LET IT BE.(Van Zuydam)
Een later stadium zou kunnen zijn- waar ik nog lang niet aan toe ben - is om de behoefte van een ander altijd voorop te stellen vanuit een diep permanent geworteld liefdegevoel.

@Anke,
Dank voor je waardevolle aanvulling.
'Waar is het goed voor' is denk ik altiijd een goeie vraag.
hgr.

Bert,
Dank nog altijd voor het "" OOG".
De "angst" kan men ook accepteren, omhelzen en liefhebben. Het is een gevoel wat bij ons hoort, bij een ieder van ons hoort. En kan ook heel nuttig zijn.
liefs Anke.