Condoleanceregister Caviahemel
vannacht is onze cavia goofy overleden op 5,5 jarige leeftijd. we kregen hem toen hij een week of zes was. Op 2 jarige leeftijd ontdekte ik 3 gezwellen bij hem 1 bij zijn keel een achter allebei zijn voorpootjes nog een. We hebben hem toen laten opereren door de dierenarts, wat behoorlijk kostbaar was maar wat mij niet kon schelen, goofy was een gezinslid tenslotte.Eerst zag het er niet naar uit dat het goed zou komen maar uit eindelijk gelukkig wel. we hebben daarna dus nog 3 jaar van hem kunnen genieten. gisteren was hij stil en wilde niet meer eten. Hij voelde koud aan alsof hij zich zelf niet meer warm kon krijgen, hij heeft een hele poos bij me gelegen gisteravond dat was spijtig dus de laatste keer. Vanmorgen vond ik hem, ik heb hem in de tuin begraven, en blijf met heel veel iefde aan hem denken. 
Vandaag,28 maart is mijn oogappel Sam gestorven!
S'Morgens zat hij maar stilletjes in een hoekje,en hij at niet meer!Bij de dierenarts bleek dat hij een parasiet in zijn darmpjes had waardoor zijn darmen vol lucht zaten en hij was verstopt. De dierenarts heeft hem dan onmiddellijk medicatie gegeven, maar hij moest dan toch een nachtje daar blijven voor alle zekerheid! Maar omdat Sam een dikkere cavia was,had hij ook diabetis.Om half 9 vanavond moest ik bellen om te vragen wanneer ik hem weer kon gaan halen, en dan kreeg ik het slechte nieuws dat hij tijdens de verdere behandeling een hartaanval had gekregen! 
En zo heeft mijn beste maatje Sammeke mij na 3 jaren verlaten. Maar ook zijn vriendinnetje Siggi heeft verdriet, zij zit nu maar beteutert in een hoekje te kijken, en heeft geen afscheid kunnen nemen van hem! Dus ik overweeg om een nieuw maatje voor haar te gaan halen. Is dit na een paar dagen al te snel? Kan ik 2 vrouwtjes samen zetten, of is het best dat ik opnieuw een mannetje erbij zet? Want alleen is maar alleen, dan sterft zij ook misschien van verdriet! Ik heb Sam gewoon bij de dierenarts gelaten, want ga het niet aankunnen om hem daar zo te zien.Ik wil hem als een vrolijke cavia blijven herinneren,want ik zag hem zooooo graag, mijne Sammeman zoals ik hem noemde! Rust zacht mijne boy, je blijft voor altijd in mijn hart en in mijn gedachten!Ik hoop dat je nu andere vriendjes hebt daar! xxx-jes van Siggi, we gaan je missen!
Heel veel sterkte!
Hier:
http://www.degrotecavia.nl/caviaerbij.html
vind je alles over een cavia erbij en welke dan het geschiktst is.
Mijn cavia Poko is vorige week donderdag overleden. Ik vond hem s'ochtends in de kooi, hij is waarschijnlijk in zijn slaap overleden. Poko was al een oudje, hij is ongeveer 6 jaar geworden. Zijn exacte leeftijd weet ik niet, want Poko kwam uit de caviaopvang van Stichting Cavia. Ik kreeg Poko toen hij al 3 jaar was, ik hem nog 3 jaar van hem kunnen genieten. Poko was een rus cavia. Hij was altijd rustig, nieuwsgierig en vrolijk. Terwijl zijn vriendinnetje Ilse, mijn andere cavia, druk door het hok rende en luid piepte bleef Poko altijd rustig. Ilse was in het begin dat ze bij mij kwam heel schuw en bang. Poko raakte nooit in paniek en was heel tam. Hij was ook een stuk groter dan Ilse, want Poko was een gecastreerd manntje en Ilse een jong vrouwtje. Ilse verstopte zich altijd achter Poko. Nu zit ze stil in haar hokje, alleen. Over een week gaan we weer naar de cavia opvang om een nieuw maatje voor Ilse te vinden. Dit is voor mij vrij snel, maar ik heb met vorige cavia's meegemaakt dat ze helemaal 'wegkwijnden', na een paar weken.
Vandaag hebben we Poko begraven en ik ga een mooi grafje voor hem maken.
Het was wel even naar om z'on cavia-lichaampje te zien liggen. Maar dat is Poko niet meer.
Ik heb voor Poko een gedichtje geschreven:
Poko
lieve cavia
ik mis je
je was altijd vrolijk
dag
Mijn mannetje Cappy is gister overleden. Vorige week had ik een abces weg laten halen bij de dierenarts en dat was goed gegaan. Een paar dagen erna ging het berg afwaarts. Hij at niet meer en poepte weinig en moeilijk. Weer naar de dierenarts en antibiotica en pijnstillers gekregen. De da dacht ook dat hij een bronchitis had. Ondanks de medicijnen en het dwangvoeren ging het als maar slechter. Eergister avond begon hij hevig en zwaar te ademen en wist ik dat het niet meer lang zou duren. Ik wilde gister bellen om hem in te laten slapen maar hij was me al voor. Helaas heeft hij ons verlaten, hij was namelijk nog maar net een jaar dus erg jong! Ik had hem uit zijn muts gehaald zodat de twee dames konden zien dat er wat aan de hand was. Ik vond het wel zielig voor Roxy, ze waren maatjes en ze zat een tijdje aan zijn oren te likken en te trekken van: sta nou op!
Het is jammer dat hij zo vroeg weg is, hij was het lievelingetje van iedereen, dat was goed te merken. Rust zacht lieve vent 
Ik heb nog een vraagje, want nadat hij geholpen was aan zijn abces heeft hij dus niet direct pijnstillers en antibiotica meegekregen. Had dat wel gemoeten?
Het hangt er ook vanaf waar het abces zat. Een abces aan de buitekant van het lichaam, bijvoorbeeld op de kont, is niet gevaarlijk; dat overleeft de cavia wel. Een kaakabces daarentegen is erg gevaarlijk; moeilijk te behandelen, komt meestal terug, de cavia kan slecht eten en meestal gaat hij eraan dood.
Heel veel sterkte met je verlies!
Zaterdag om 22.00 is mijn lieve Sjoko overleden.Hij kwijlde en spuugde veel en at niet meer.Ik ben naar de dierenarts geweest en heb antibiotica meegekregen. Na 3 dagen kwam Sjoko er bovenop.Terwijl Sjoko vrijdagavond nog actief was, ging het zaterdagochtend weer helemaal bergafwaarts. Om 20.00 kon hij niet meer lopen. Af en toe maakte hij een rare sprong in de lucht en viel weer opzij. Zijn pootjes voelden slap aan. Als ik hem aaide, was hij zo zwak en bood geen weerstand meer aan, waardoor hij bijna op zijn rug kwam te liggen. Sjoko ademde hartstikke snel en piepend, soms hoorde ik hem slikken om vervolgens weer snel te ademenen. Terwijl hij tegen mij aan lag, kreeg hij opeens harde schokken en zette zich met zijn voetjes tegen me af. Daarna hapte hij een paar keer naar adem. Het was verschrikkelijk om te zien hoe hij naar adem hapte. Na 5 keer naar adem gehapt te hebben, veranderde opeens zijn houding en viel zijn hoofdje tegen mijn arm. Hij was overleden.Gisteren is Sjoko begraven. Hoewel zijn uiteindelijke doodsoorzaak niet bekend is, vraag ik me af of hij echt pijn heeft geleden. De schokken, het naar adem happen..voelde de cavia dit bewust? Of was hij al te ver heen?En wat waren die schokken? Hoewel mijn cavia een goed leven heeft gehad, ben ik bang dat hij een pijnlijke dood heeft gehad en dit doet me erg verdriet..
Dat naar adem happen is niet omdat hij geen lucht krijgt, maar omdat zijn spieren ermee ophouden en samentrekken en verkrampen. Hij had dus geen ademnood, maar wat je zag, was onderdeel van het sterfproces.
Het ziet er inderdaad heel naar uit, maar de cavia merkt het al niet meer. Hij heeft dus geen pijn geleden en heeft geen ademnood gehad.
Veel sterkte met je verlies!
Gisterenavond heb ik mijn cavia flippie moeten in laten slapen het broertje van goldy hij had een tumor op zijn buik begon open te gaan ik heb hem in me armen in laten slapen hij keek me zo aan en had er vrede mee maar ik heb er verdriet van nu kan ik niet meer kroelen smiddags enz. als ik thuis kom en de deur van koelkast open deed hij piepen dat hij witlof wou hoop dat hij nu bij blacky is en zijn broertje goldy lieverds ik denk aan jullie en hou van julie waren mijn kinderen gr angela
Vanochtend lag ik rustig te slapen tot mijn mama mij op riep al wenend: ben je al wakker.. zwiepj.. Ik ongerust vragen is hij dood? Waarop geen antwoord kwam. Ik ben meteen naar beneden gehold en daar lag hij op een handdoekje op zijn zij in de zetel nog niet helemaal dood, maar hij was zwak. Hij had totaal geen besef meer. Ik pakte hem op en .. hij stierf in mijn handen Ik loop al heel de dag te wenen en voel mij schuldig om van alles. Had ik maar beter om hem gezorgd. Hij was net als een broertje voor mij, liep achter mij in huis, liep vrij rond in de tuin.. het was een echt schatje. En nu is hij na 5 jaar weg. Zwiepje wat zal ik jou toch zo missen! Hopelijk heb daar veel vriendjes tegen in de caviahemel, ik wil jou zo graag terug!!! Ik weet niet wat ik moet doen. Slaapzacht..
Mijn cavia is al een halfjaar geleden dood gegaan.
Maar ik kan er nu pas over schrijven, omdat ik anders de hele tijd moest huilen! Hij was 8 jaar geworden.
Hij heette Teuntje en was de liefste cavia van de wereld.
Ik weet niet of ik nu nog weer een cavia wil, want dan moet ik de hele tijd aan Teuntje denken.
Veel succes in de cavia hemel Teuntje.
lieve lotje
Ik mis je heel erg!! Je was een leuke,gezellige en vooral vrolijke cavia! 
Veel sterkte in de caviahemel!
Groetjes je buurmeisje!
Dag lieve Lotje,
Gisteren 24 jan.2011 is onze cavia overleden.
Ze is ongeveer twee en een half geworden.
Gelukkig is ze maar een paar daagjes ziek geweest en rustig in haar hokje bij snoopy overleden.