Gedichtenboek
Als je morgen verder moet
Verder moet gaan zonder mij
Probeer dan niet te huilen
Droog je tranen en wees blij
Probeer te denken aan de tijd
Van goedheid en vol vrolijkheid
Aan al die mooie goede dagen
Die je verdriet dan zullen dragen
Als morgen start zonder mij
Probeer dan te begrijpen
Dat als een engel nederdaalt
Hij mijn verhaal vertaald
En als mijn plaats is ingenomen
Ik niet verder meer besta
Denk dan aan de goede dagen
Dat ik naast je heb gestaan
Gedenk me in je gedachten
Als ik weg ga ver van hier
Droog je tranen uit je ogen
Want mijn weg begint ook hier
Vrolijk lachend kom ik voor
Zo kom ik de dag wel door
Niets laten blijken van leed en pijn
Die in mij aanwezig zijn
Het gaat wel goed is wat ik zeg
En ga nu weer een nieuwe weg
Maak je om mij geen zorgen meer
Ik red het nu wel weer
Maar niets is minder waar
Mijn leven is nog altijd zwaar
En in mijn hart een stille kreet
Die niemand weet,,,,,
Als ik een engel was
Nam ik al de last
Van alle mensen mee
Dan zou ik er op waken
Dat zij geen oorlog maken
En als er droefheid was
Zorgen dat die weer genas
Verdriet, armoede of pijn
Dat zou er nooit meer zijn
Ik zou voor iedereen
Een bescherm engel blijven
En de ellende verdrijven
Als ik een engel was…
Verborgen kracht
Ergens heel diep opgeborgen
Zit er vast die kracht in mij
Steeds op zoek, misschien wel morgen
Komt die kracht dan helemaal vrij
Dan zal ik leven vol van kracht
Met al zijn mogelijkheden
De zoektocht gaat nog even door
Nog vol onzekerheden
Maar bloei ik open op een dag
Kan ik weer op gaan bouwen
Wetend dat ik er wezen mag
Weer vol van zelfvertrouwen
Zet jezelf niet buiten spel
Door te stoppen met dromen
Ook al weet je wel
Dat ze vaak niet uitkomen
Beleef de mooiste dingen
Van rijkdom en geluk
In je dromen is geen stress
Worden alle wensen vervuld
In je dromen kan je ontsnappen
Aan de harde werkelijkheid
Stop daarom nooit met dromen
Maar benut deze gelegenheid.
De liefde voor het water
Die grote wijde zee
Waar ik mee kan praten
Ik dein en golf mee
Ik vertel haar al mijn zorgen
Mijn angsten voor morgen
En de zee die luistert
Terwijl de wind fluistert
De golven breken zacht
Alsof de zee op me wacht
Omsluit me in haar armen
Bezwijk ik voor haar charme
Ik leg me neer in het zand
Aan de grens van water en land
En met iedere golfslag
Kom ik van mijn zorgen af
Waarom,
dat is mijn vraag,
oordelen mensen zo snel.
waarom
Ze weten niet eens waar het over gaat of wie je bent,
waarom
maar ze denken dat ze het bij het juiste eind hebben
Waarom
Houden zij niet eens hun mond.
Vrienden verdien je niet zomaar
Die ontmoet je in je leven
Die staan altijd voor je klaar
die leren je delen en geven
Vrienden krijg je niet zomaar
ze zijn er voor je dag en nacht
Vrienden zijn op plaatsen
waar je ze niet verwacht
Vrienden verdien je nooit zomaar
dat heeft te maken met een gevoel
echte vrienden laten je niet in de steek das waar
en alleen echte vrienden weten wat ik hiermee bedoel
Wat is het heerlijk om te schrijven
gedachten op papier
die niemand af kan pakken
en, daarom zit ik hier
Ik hoef niet naar maatschappelijk werk
of naar een therapeut
Ik hoef niet naar een kille kerk
Hier praat ik wel en spreek me uit
Hier hoef je geen afspraakje te maken
hier loop je binnen, wanneer je wil
Hier zit geen psychiater voor je
Hier luisteren mensen heel erg stil...
Hier kan ik mezelf wezen
Wat is het heerlijk te ervaren,
dat ergens iemand aan je denkt,
en ongevraagd je laat genieten,
van iets waaraan men aandacht schenkt,
een briefje slechts met weinig woorden,
maar met een inhoud die het doet,
een gedicht, met gevoelens uit het hart geschreven,
waarbij je even slikken moet,
een handdruk of een schouderklopje,
een warme kus over de pc,
een spontane lach, een vriendelijk gebaar,
het zijn zo van die kleine dingen,
maar "groot" aan waarde voor elkaar
