Gedichtenboek
Van mij mogen alle bloemen en planten ophouden met bestaan,
De bergen mogen vergaan,
Als ik maar even bij jou mag staan
Van mij mag de klok stoppen met tikken,
De zon hoeft nooit meer te schijnen,
Als die hartjes maar niet uit mijn hoofd verdwijnen
Jij bent echt alles voor mij: de planten, bomen en het bos
Laat mijn hart alsjeblieft nooit meer los!
leven zonder liefde,
is leven met verdriet.
leven zonder liefde,
is het leven niet.
leven zonder liefde,
is leven zonder jouw.
dat kan ik niet
omdat ik van je hou
Maak me niet wakker
uit deze droom
die toelaat wat
werkelijkheid niet doet
Maak me niet wakker
laat me gewoonweg
baas zijn in
mijn eigen bestaan
Ik zag vlinders hoog in de lucht
één van die vlinders is stiekem gevlucht
Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik
En heeft daar nog steeds mijn lichaam in gebruik
Soms, opeens, dan kan ik hem voelen
Ik voel hem dan fladderen en door mijn buik krioelen
Het vreemde is dat dit beestje ontwaakt
Telkens als jij mij stiekem aanraakt....
Ik heb een vriend waarmee ik kan huilen
en die naar me luisterd als ik vertel
over mijn verdriet en pijn.
En die er altijd en overal voor mij zal zijn
Iemand die samen met me lacht
Ook al is de grap nog zo klein.
Bij zo iemand waar je helemaal
jezelf kunt zijn.
Dan denk ik weleens
waaraan heb ik het verdiend.
Deze echte kanjer van een lieve vriend
Nog nooit is het strand zo mooi geweest.
De golven deinend op en neer.
De maan die schijnt met volle kracht.
En sterren vallen keer op keer.
Maar al dat moois ontgaat me nou.
Omdat jij bij me bent en ik zie alleen maar jou.
Zomaar...
zomaar een dag in oktober.
Een dag die mij nu nog altijd raakt.
Gevoel van angst en pijn die dat bij mij nog maakt.
Mijn vriendje getroffen door een hersenbloeding...
Kan niet zeggen wat er toen door mij heen ging.
Onmacht... vast op Texel... niet dichtbij.
Dat veroorzaakte onrust en verdriet in mij.
Wilde bij hem zijn, zeggen Eric het komt goed.
Gewoon hem aanraken, toespreken zoals je dat als vrienden doet.
Dus lopen langs de zee met in gedachten hem.
Huilen bidden onrust ik hoor zijn stem.
Meisje het komt wel goed vertrouw me maar...
Maar het verdriet en de angst overwinnen, de stem verstilt... en ik hoor nix dan alleen het ruizen van de zee...en alleen met mijn verdriet loop ik verder.
Het leven gaat niet altijd over rozen
ziekte, tegenslag heeft ook zijn deel
dan denk je , ik heb dit niet gekozen
het wordt je allemaal teveel.
Tranen rollen over je wangen,
als niemand dat even ziet
je kan alleen maar naar geluk en gezondheid verlangen
zoals je nu bent wil je niet
Plots zijn daar die twee armen
ze beschermen je voor al het kwaad
haar liefde die je steeds zal verwarmen
je bijstaat in woord en daad
Zo iets kan alleen liefde zijn...
Je stoel blijft leeg, je stem blijft stil
Niemand zegt iets, niemand wil
We delen nu pijn, we delen verdriet
Omdat jij ons achterliet
Jij moest gaan
Wij mochten niet mee
Je ging alleen, geen plaats voor twee
Wij zijn hier jij bent daar
Maar je blijft bij ons, zonder gemaar
Je zit in ons hart en in ons hoofd
Het leven is moeilijk zo zonder jou
Ooit moeten we verder
Maar nog niet te gauw
Denken zullen we veel aan je liefde en aan je lach
En we zullen altijd weten dat huilen om jou mag
Huilen om de stilte, huilen om het gemis
Huilen om hoe leeg het huis zonder jou is
