Gastenboek

(mijn bericht werd te lang, dus hier het vervolg)

Afgelopen voorjaar belde Marijke me omdat het zusje van Hassel, Hassie, weer terug kwam. Haar baasje zag helaas te weinig progressie en had zich al ontfermt over twee andere zwerfkatjes. Ik overwoog al een tweede kat (eigenlijk een echte oude schootkat) als "bindmiddel", maar dit was ook een leuk idee. Zo kreeg ik Hassie in huis. Haar baasje Femke kwam haar zelf brengen. De katten lijken  erg veel op elkaar (zilvergrijs met blauwe ogen) en ze reageerden goed op elkaar. Zo kunnen ze heerlijk knus samen in een mandje liggen! Hassie is ook geen schootkat, maar je merkt wel dat ze het fijn vindt om gewoon in je buurt te zijn. Als ze uit haar bakje eet, kan ik haar tegenwoordig voorzichig aaien en gaat haar staart omhoog! Dat is opmerkelijk, omdat beide katjes altijd met een lage staart rondlopen. Ook spelen ze sinds kort soms met speelgoedmuisjes.

Kortom, het gaat goed! Ik ben blij met deze aparte katten en vind het fijn dat ze nu een fijn huisje hebben. Schootkatten zulllen ze wel niet worden, maar het geeft me een goed gevoel te weten dat ze nu elkaar en een fijn huisje hebben!

Hierbij eindelijk een kattebelletje uit de vogelbuurt. Eind vorig jaar heb ik Hassel in huis genomen. Hij was een extreem bange zwerfkat die duidelijk geen enkel vertrouwen in mensen had. Met mijn jarenlange kattenervaring was ik er echter positief over dat ik dat geleidelijk zou kunnen opbouwen. Het was echter een lange weg; Marijke had me verteld dat zo'n proces wel jaren kan duren en dat klopt. Ik denk dat hij ook mishandeld is, want zelfs maanden lang op mijn tenen lopen gaf maar weinig verbetering. Het blijft vreemd dat een dier dat je dagelijks voedt en waar je aardig tegen doet je blijft aankijken alsof je hem de nek om wil draaien. Ook is het niet leuk als je kat maar weg blijft schieten als je rustig aan komt lopen.

Gelukkig wordt dit verhaal nu positiever. Hoewel ik op enkele momenten de moed bijna opgegeven had, heb ik doorgezet en geleidelijk is de situatie toch wat verbeterd. Hij blijft schuw en aaien zit er niet in. Ik vind het echter al winst dat hij nu soms op de bank blijft zitten als ik aan het andere eind ga zitten. Meestal houdt hij me dan in de smiezen, maar laatst bleef hij zelfs slapen!

Alleen als ik hem een stukje vlees geef, komt hij dichterbij. De trek overwint dan de angst. Hij zet dan zijn voorpoten op de stoel en eet dan staand. Als ik heel rustig beweeg, kan ik dan tegewoordig met mijn vrije hand hem licht aaien.

Beste mensen van het Dierenasiel Noord.
J.l Vrijdag hebben we een grijs poesje opgehaald met de naam SLOOT.
Wij hebben dit thuis veranderd in ROOSJE en dat de gehele verder dag en avond geroepen.
Ze heeft bijna 14 uur onder het bed gezeten en snachts ging ze verkennen.
Maar de volgende dag is ze super snel bij getrokken en zaterdagavond sprong ze al op schoot niet lang maar toch zo een 3x met tussen pozen.
Als ik ga lopen of Ton dan holt ze achter ons aan als een zwaan kleef aan.
We zijn super blij met haar en denk Roosje met ons.
Groeten Ton en Joke.

Westie en Westoe zijn nu één weekje bij ons, maar het voelt al alsof ze hier helemaal thuis horen en het nooit anders is geweest. Na een half uurtje ontdekkingstocht voelden ze zich al helemaal thuis. Ze komen graag bij je liggen om aangehaald te worden, als ze het tenminste niet te druk hebben met door het huis sjezen. Ook als er vrienden langs komen zijn ze totaal niet bang. We moeten ze alleen nog even afleren om in benen te klimmen, ik zit al onder de schrammen omdat ze zo enthousiast zijn. We hebben ze trouwens nieuwe namen gegeven: Storm en Swiffie.

Hierbij wil ik ook alle mensen van het asiel bedanken voor hun goede zorgen en het werk dat ze verzetten! Fantastisch!

Hallo,

Even een update over onze grote rooie Dirck (bruino).
Dirck is inmiddels ruim tien maanden bij ons, en het lijkt erop dat we er eindelijk in zijn geslaagd om z'n constante jeuk op z'n kop (precies voor z'n oren) weg te kunnen nemen!

Na vele bezoekjes aan de dierenarts en aan de dermatoloog (http://www.mcvoordieren.nl/dermatologie.html -> echt een aanrader!), verschillende voedselallergie-dieeten (hills z/d, specific en een paar zelfkookdieeten van struisvogel, kangoeroe en geit) was het vermoeden van de dermatoloog dat Dirck waarschijnlijk dan toch een omgevingsallergie heeft.
Dirck krijgt nu sinds een week cyclosporine (= smaakloos medicijn zonder verdere nadelige effecten zoals het geval is bij pretnison) en we hebben 'm sindsdien niet meer zien krabben en de kale (vaak ook bloederige) krabplekken zijn al goed aan het genezen & verdwijnen!

Een groot voordeel is ook dat meneer nu ook weer allemaal 'lekker' normaal voer mag eten en als fijnproever geniet hij daar erg van!

Blij dus dat we toch ondanks hevig protest van Dirck, (want die heeft het niet zo op een ritje in de auto) een paar keer naar het MC voor dieren zijn gegaan!

Hier even een berichtje van Egmond (short-Eggie). Ik ben nu precies 5 jaar geleden opgehaald door mijn nieuwe baasjes. Na een ontruiming in de van Egmondstraat heb ik hier 3 maanden moeten wachten in dierenasiel a'dam nrd, het was wel gezellig hoor, de verzorgers waren heel lief voor me, maar ik kon niet zo goed overweg met de anderen katten. Mijn opvoeding liet daarin waarschijnlijk wat te wensen over. Nu woon ik al 5 jaar met veel plezier in Zaandam, heb hier wat sociale contacten opgedaan en hou regelmatig workshops in de tuin (zit de tuin vol met buurt katten) moeten mijn baasjes wel om lachen. Vechten kan ik nog steeds niet en waarom zou ik in godsnaam achter een balletje aanrennen (ook waarschijnlijk niet geleerd in mijn jeugd, gelukkig kan ik deze niet meer herinneren). Ik heb liever een aai over mijn bol. Dat lukt hier prima. Ik wens mijn collega-katten het zelfde lot toe als dat ik heb getroffen. Nog bedankt voor de goede zorgen destijds. Een kopje van Eg

Beste Webmaster,
Mijn naam is Jeanette(16 jaar) en ik moet voor school een maatschappelijke stage lopen, zou het mogelijk zijn om dat bij dit asiel te doen. Ik heb zelf 2 katten, dus ik weet hoe het is om te voeren/kattenbak te verschonen/opvoeden enzovoort.
Met vriendelijkle groet,

Jeanette van Es

Afgelopen dinsdag heb ik Kator (Nu Sam) opgehaald. De reis naar mijn huis was wat eng voor hem. De hele weg heef hij zich laten horen. Thuis heeft hij eerst heel verlegen onder de kast gezeten, maar al snel ging hij op onderzoek uit. Sam voelt zich volgens mij hier prima thuis. Hij rent lekker door de kamer op jacht naar blaadjes en balletjes. De krabpaal vindt hij ook helemaal geweldig. 's Avonds komt hij gezellig op schoot zitten. Kortom het is een heerlijke en gezellige kat.

Lieve asielmedewerkers,

ik heb Simba nu bijna 2 maanden, hij heette bij jullie Orion. Zwart met witte voetjes, maar jullie weten het vast nog wel. Ik wilde even zeggen hoe blij ik met hem ben. Hij is wel bijtgraag maar met een beetje opvoeding komt het wel goed. Het wordt steeds minder gelukkig! Maar geen visite ontkomt er aan, hij is niet om zonder handschoentjes vast te pakken. Hij heeft een lekker ondeugend koppie en moet vaak zo om hem lachen. Hij is vrolijk, makkelijk, lief. Hij ging gelijk op de bak en heeft nooit ergens anders zijn behoefte gedaan. Eten doet hij redelijk goed, hij eet niet zoveel maar daar pas ik mij ook aan aan. Hij speelt veel, is natuurlijk nog jong en zit graag achter de vogeltjes aan op het balkon. Hij is erg waaks en heeft ook al een muis te pakken gehad. Kortom het is een hele lieve donder en hou heel veel van hem! En hij hopelijk ook van mij...bedankt en ik wilde jullie laten weten dat alles goed is met hem. LIefs xx Ampay uit Amsterdam

Collectanten gezocht voor dit geweldige asiel!
Volgende week een uurtje per avond
Neem contact op met Iny Damstra om te kijken waar wat en hoe.
Dank je!