Doornenburg, na Nijmegen mijn tweede liefde, hoop er ooit nog eens te komen. Veel vakanties door gebracht bij mijn grootvader op de boerderij. In de bongerd kon je net zoveel fruit eten als je op kon het leek de hof van Eden wel al zat er hier geen slang. Als je in bed lag luisteren naar de muziek aan de overkant in het patronaat waar gedanst werd. Het kasteel dat zo'n indruk maakte en het oude kerkhof waar grootmoeder ligt. Misschien woont er nog familie op de Kerkstraat of op de dijk.
Doornenburg zal altijd een plaatsje in mijn hart houden.