Hoewel ik geen inzicht heb in de benodigde gelden, lijken me deze bezuinigingen al te driest. In het verleden heb ik wel vaker gemopperd over de grote (geldverslindende) erfgoed digitaliseringprojecten en de geringe spin-off, die dat soort projecten heeft voor kleinere organisaties.
Toen maakte ik het vergelijk, dat ik me, als vertegenwoordiger van kleine, particuliere, organisaties, vaak als een wagonnetje achteraan een hele lange trein voel. Al het grote geld gaat naar de locomotief, maar kleine bedragen voor kleine organisaties zijn niet te krijgen. Maar nu blijkt zelfs mijn wagonnetje te worden afgekoppeld.
Bezuinigingen zijn in het verleden altijd contraproductief gebleken. Dat heb ik zelf ondervonden in de jaren 80 (en volgens mijn vader werden er toen dezelfde soort zinloze bezuinigingen opgelegd als in de jaren 30).
Herbezinning oké, maar dan wel met de kop vooruit.
Misschien dat aandacht voor een betere spreiding van de beschikbare gelden de overheid helpt overtuigen van het belang om te blijven investeren in de (digitale) toekomst.
