Gastenboek

Beste Willem,

Als jochie van 8 las ik het boek vallen en opstaan, vandaag lees ik het herschreven boek `Triomf en tragiek van een judokampioen` in een middag uit. Mooi dat gehele passages uit het boek na 35 jaar later onmiskenbaar terug komen in mijn herinneringen.

Natuurlijk heb ik ook gejudood, en niet eens zo slecht in de jeugd. Bij de prijsuitreikingen werd meestal een prominente judoka uitgenodigd om de medailles om te hangen, helaas is mij nooit de meddaille door u overhandigd.

Na vele jaren gezeild te hebben over de oceanen, ga ik 25 jaar later catamaran zeilen. Ik en mijn broer zeilden een Nacra met een geel groenne spinnaker. Wij zeilen niet voor het weer, zeilen doe je als er wind is. Op het einde van het seizoen wanneer het al koud is komen wij als enige zeiler terug op het catamaran strand onder Edam. Daar staat een middelgrote man met een rooie kop¨en een nek welke breder is als zijn kop. Ha na al die jaren mag ik je begroeten, een ingetogen man welke overkomt als een brok explosief. Daarna heb ik de eer gehad om je een aantal malen te ontmoeten, jammer dat het ongeluk zo kort later viel.

Let wel Willem, je bent geen vergeten kampioen, je bent geen verliezer, je bent juist een winner.

Hopend op nog veel jaren,

Groet,

Hallo Wim. Ik heb deze week jouw interview gezien op BVN (Zomergasten). Ik heb in 1962 met jou getraind op de rijkswerf van de marine met een sergant van de mariniers. We zijn nog samen naar de militaire kampioenschappen gereisd in Apeldoorn (dacht ik) en ....... jij won natuurlijk. Ik heb grote bewondering voor je. Je hebt veel gouden medailles gewonnen, maar de meeste blijdschap zag ik dat je hebt in je gezin; je vrouw, kinderen en kleinkinderen........ DAT IS GOUD! God Bless.
H. Gr. Henk Looyen - Australie.

Willem , Ik heb je verschillende keren mogen ontmoeten zowel op de judo cursus als in het cafe waar die grote foto van je in de hoek stond. Ik persoonlijk vond jou een geweldige sportman en ik blijf de mooie dagen in herrinnering houden Veel sterkte en wie weet TOT ZIENS ??

Wim Ruska, een beter judoka Nederland nooit gehad en zal die ook nooit meer krijgen.

Als jochie van 7 jaar kreeg ik natuurlijk wel wat mee van de OS in München destijds en wist ik ook wel dat 'ene' Wim Ruska twee keer goud had gewonnen, maar dat die geweldige prestaties niet op waarde werden geschat in Nederland (zelfs verre van dat) na die tijd, was mij als klein kereltje natuurlijk onbekend. Later begreep ik wel dat Wim nooit die erkenning had gekregen die past bij zo een groot sportman. Vond ik altijd al vreemd, maar ik kende de echte ins and outs niet. De documentaire van dinsdag 17 april jl. opende mij pas goed de ogen. Tsjongejonge, Wim Ruska, wat bent u een hele grote sportman geweest en wat heb ik een respect voor u! Het land mag dan in de jaren na 1972 u schandalig behandeld hebben, ik weet zeker dat heel veel mensen diepe bewondering hebben voor datgene wat u gepresteerd hebt. Toen en nu! Heel veel! U bent een kanjer. Dat werd het mooist in de documentaire tot uiting gebracht door Ard Schenk. Zijn oprechte emoties op het laatst zeiden meer dan 1000 woorden. Als zo'n groot sportman als Schenk voelt dat u onrecht is aangedaan, geeft dat voor mij wel aan dat hij u ook tot de allergrootsten rekent. En hij kan het weten. En terecht, u bent en blijft een groots kampioen! Forever!

Geachte familie wim ruska,

Enkele dagen geleden belde de heer dirk klok van de IMAF mij op , om over japans budo te praten.
Deze vroeg mij na 20 minuten .
Jan , heb jij toevallig de reportage van wim ruska gezien op televisie.
Ik antwoord nee, wel die van enkele jaren geleden.
Dirk zegt; op uitzending gemist ,haal je dit terug.
Heb ik zojuist gedaan.
Als jong vrachtwagen-chauffeur werkte ik in parijs en trainde daar bij hiroo mochizuki.
Alweer meer als 35 jaar terug.
Ik kreeg in parijs van de federatie karate en judo en mededeling dat er judo-kampioenschappen in voorburg waren.
Moest toch terug naar holland om bloembollen te laden , dus effe naar een sporthal in voorburg met de vrachtwagen van 15 meter.
Ik draaien met die lange trailer en raak vast
op een hoek van de parking , bijna tegen een witte honda , ik dacht prelude.
Ik naar binnen , vragen van wie die auto is.
Meneer wim ruska, komt daar een grote man aanlopen, lachend , en zegd; zit er een deuk in,en stapt in .En dat was uzelf.
Onvergetelijk , dat kleine moment.


jan de haan , 60 jaar.
nieuw-vennep.

Geachte familie wim ruska,

Enkele dagen geleden belde de heer dirk klok van de IMAF mij op , om over japans budo te praten.
Deze vroeg mij na 20 minuten .
Jan , heb jij toevallig de reportage van wim ruska gezien op televisie.
Ik antwoord nee, wel die van enkele jaren geleden.
Dirk zegt; op uitzending gemist ,haal je dit terug.
Heb ik zojuist gedaan.
Als jong vrachtwagen-chauffeur werkte ik in parijs en trainde daar bij hiroo mochizuki.
Alweer meer als 35 jaar terug.
Ik kreeg in parijs van de federatie karate en judo en mededeling dat er judo-kampioenschappen in voorburg waren.
Moest toch terug naar holland om bloembollen te laden , dus effe naar een sporthal in voorburg met de vrachtwagen van 15 meter.
Ik draaien met die lange trailer en raak vast
op een hoek van de parking , bijna tegen een witte honda , ik dacht prelude.
Ik naar binnen , vragen van wie die auto is.
Meneer wim ruska, komt daar een grote man aanlopen, lachend , en zegd; zit er een deuk in,en stapt in .
Onvergetelijk , dat kleine moment.


jan de haan , 60 jaar.
nieuw-vennep.

Geachte heer Ruska,

U bent mijn held en zult dat altijd blijven. Als judo-jochie van 8 keek ik naar een blonde reus die iedereen vermorzelde. Ik had toen nog geen idee hoe geweldig uw prestatie was maar nu des te meer.

Hoogachtend,

Remko Jansen

Dag Johan en Wim,
Wat zijn jullie fantastische kerels.Heel fijn dat er aandacht aan jullie besteed is, dat verdienen jullie. Respct !!! Ik wens jullie met jullie vrouw en kinderen alle goeds toe, met hartelijke groet, Janine Schulte

Beste Wim,

voor mij ben je wel een held