Annemarie 18-01-08 13:43:46

'Je begint te lezen, denkt, zo’n soort boek heb ik vaker in handen gehad, blijkt dat total niet waar. Dat vind ik nou leuk, verrast worden.'

Annemarie, Pantheonboekhandel.

Erik Pezarro 18-01-08 12:27:26

'Het is volkomen als een scenario geschreven. Als er verfilmd wordt wat er staat, ontstaat er vanzelf een film. Er zitten meesterlijke details in het boek. Het allerbeste vond ik de schijnbare afwezigheid van de verteller. Het verhaal lijkt zichzelf te vertellen, alsof er geen schrijver aan te pas is gekomen. Ik vond Evamar tot het eind ijzersterk en ontroerend.'

Erik Pezarro, filmvertaler.

Goedele de Sterck 18-01-08 12:25:43

'Ik had nog uren kunnen voortlezen. Het is een ontroerend verhaal, zorgvuldig opgebouwd met levendige personages en een verrassend einde. De beschrijving van de verschillen tussen dorp en stad, jong en oud, getuigt van een enorme narratieve kracht. Het impliciete wordt meesterlijk gesuggereerd. Met een paar penseelstreken worden Alvomodovariaanse beelden opgeroepen. Het verhaal wordt door vindingrijke vondsten van een tijdloos karakter voorzien. De stijl is natuurlijk en beknopt (staccato) en bezit een dramatische kracht waarvan je soms kippenvel krijgt. Ik heb bepaalde zinnen en metaforen echt geproefd in mijn mond. De tekst is zo penetrant dat je soms het gevoel krijgt dat je mantra's aan het lezen bent.'

Goedele de Sterck - literair vertaalster

Michiel de Vaan 18-01-08 12:22:18

'Een enorme prestatie. Evamar neemt je mee naar de geuren en geluiden van het simpele, pre-urbane leven, dat toch zo simpel niet blijkt. En omgekeerd: ook nu nog schijnt de volle maan op mijn balkon, en wil gerespecteerd worden. Bij dat licht lees ik dit boek gulzig uit. Goikoetxea schrijft in mijn taal, en het is alsof ze nooit anders gedaan heeft.'

Michiel de Vaan - Docent Vergelijkende Indo-Europese Taalwetenschap, Universiteit Leiden.

N. Velázquez 18-01-08 12:13:05

'Ik werd heel geprikkeld door de fantasie en door het feit dat de karakters niet een psychologische analyse hebben, maar daar gewoon staan, als levende bomen die alle omstandigheden van de tijd moeten doorstaan. Ik zag de magie van mijn eigen dorp in Venezuela in de legendes van de voorouders, in de bijgeloof van de oma’s met hun amuletten en drankjes. Het is een klein verhaal op een grote manier verteld.'

N.Velázquez

1 2
Zoeken
Terug naar homepage