Annemieke 29-04-17 10:25:51



Lieve Koen,



Jij kwam samen met andere
katten uit Duitsland bij Jasmijn. Een grote zwarte kater met
mooie groene ogen. Na een tijdje wennen ging het vele jaren
goed met jou ondanks het feit dat je leukemie had. Volgens
mij was jij een kruising met een mol, want vanaf het begin
lag jij altijd ONDER de dekentjes in de mand i.p.v. erop. Als
ik dan riep: ”Waar is Koentje nou?” dan kwam je onder de dekens
vandaan om geknuffeld te worden en op schoot te zitten. Ik
noemde jou altijd mijn mooie grote Zwarte panter. Op een dag
liep je ineens mank en iedereen dacht dat jij misschien gevallen
was. Maar helaas ging het steeds slechter, je zakte
gewoon door je achterpoten heen. Volgens de dierenarts zat er
iets niet goed in je rug. En daar was niets aan te doen om het
te verhelpen. Toen jij door bepaalde
houdingen aangaf dat je pijn had is met veel verdriet besloten
jou te laten inslapen. Ik heb je nog even lekker geknuffeld en
gedag gezegd.Dag grote stoere Koenemansje,
ik zal je missen jochie.



Annemieke

Aletta Smit 20-11-16 14:26:37

Hoi Anna-Maria en Machteld,
Het gaat heel goed met Ziva. Vorige week zaterdag en zo dag was ze heel erg bang. We hebben haar toen in de kamer van mn dochter gezet. Ze spelen veel met haar en aaien en knuffelen haar veel. Nu hebben we de deur van de slaapkamer opengezet zodat ze de bovenverdieping kan ontdekken. Het is een heel lief en dapper meisje!💗
Groetjes fam. Smit

Annemieke 11-10-16 17:40:00



Lieve Tessa,



Toen ik als vrijwilligster bij Jasmijn kwam was jij net via
een vangactie ook bij Jasmijn gekomen. De eerste tijd mocht ik je niet eens
aaien, omdat jij veel te wild was. Met heel veel geduld veranderde jij in de
volgende jaren steeds meer. Je ging het aaien steeds fijner vinden en ook
kammen ging prima. In het Speelkwartier voelde jij je al gauw thuis. De laatste
jaren kregen wij een hele fijne band samen. Je vond het heerlijk om jouw kopje
tegen mijn hoofd te drukken en dan kusjes te krijgen. Ook mocht ik een arm om
je heen leggen. Als ik alle katten gedag zei ging jij altijd rechtop in je
mandje zitten om nog een laatste knuffel te krijgen. Ik vond je een mooi poezenmeisje
met je grote witte kraag en je grote
ogen. Ondanks je leeftijd vond je het ook
af en toe nog leuk om te spelen, maar de
laatste tijd hielden we het maar bij knuffelen. Ik noem alle katten bij Jasmijn
mijn engeltjes, maar jij was heel speciaal voor me. Daarom noemde ik jou mijn
Kerstengeltje. Helaas kreeg jij de laatste tijd veel last van je gezondheid en
daarom werd besloten jou rustig te laten inslapen. Ik heb nog even heel lang
afscheid van je genomen en je geknuffeld. 13 Jaar was jij “mijn” Tessie en ik
mis je hoor meissie.



Annemieke





Tamara 10-10-16 20:47:59

Lieve Mila,
Vind het nog steeds lastig om te bevatten dat je er niet meer bent...Het ging ook zo snel allemaal.
Wat was je een lief, bijzonder poezenmeisje. Ik mocht zelfs af en toe je poezenbuikje aaien, daar ging je echt voor liggen. Totdat je Tijger buiten zag lopen. Dan ging alle aandacht naar hem. Je wist niet hoe je je moest uitsloven zodat je zijn aandacht kreeg. Jammer genoeg was dit niet wederzijds, maar dat leek jou niet viel uit te maken.
Ik mis onze knuffelmomenten.
Rust zacht lieve Mila

Annemieke 11-09-16 10:14:17



Lieve Mila,



Toen jij bij Jasmijn kwam was je niet
makkelijk. Je blies en sloeg als we je wilden aaien. Omdat al gauw bleek dat
jij een hernia had mocht jij bij Jasmijn blijven wonen. Na een tijdje ging jij
naar het Speelkwartier. Daar ging het beter met je, maar je bleef toch altijd
een beetje op de achtergrond alles bekijken. Pas toen jij later je eigen
“appartementje” kreeg bloeide je helemaal op. Je was ineens gek op
knuffelen. Op je buikje geaaid worden vond je geweldig. Ook kusjes waren altijd
welkom. Ongelooflijk hoe jij daar veranderde. Jouw prachtige oogjes keken
altijd heel lief naar me als ik je knuffelde.

Heel lang ging het goed met jou totdat je
last kreeg van die hernia. Een operatie volgde
en die was goed geslaagd. Je deed het zo goed meissie,
je ging dapper je gang ondanks de pijn en ellende. Helaas kreeg jij een tweede
hernia en ook die moest geopereerd worden. De dag voor de operatie heb ik jou
nog lekker geknuffeld en veel lieve dingetjes tegen je gezegd. De volgende dag bleek dat een
operatie niet meer mogelijk was. Daarom werd besloten jou verder lijden te besparen en je
rustig te laten inslapen.

Lieve Mila, klein dapper engeltje van me.
Jij hebt voor altijd een plekje in mijn hart.



Annemieke



Annemieke 30-12-15 10:29:03

Lieve Sisi,

Jij kwam bij Jasmijn samen met Shiva. Je was een klein en zenuwachtig poezenmeisje. In het begin had je steun aan Shiva, maar toen zij er niet meer was (overleden aan leukemie) bleef je altijd op je hoede en kroop vaak angstig weg. Het gekke was dat je wel altijd zo onopvallend mogelijk als eerste op schoot kroop om geaaid en gekamd te worden. Dan lag jij heerlijk ontspannen te spinnen. Helaas sloeg de leukemie snel toe en ging jouw gezondheid hard achteruit. Er werd besloten om jou verder lijden te besparen. De laatste keer dat ik je zag kroop je nog lekker op schoot en toen heb ik jou heel lang geknuffeld en afscheid van je genomen.
De dag daarop ben jij rustig ingeslapen.
Dag lief klein popje van me, ik zal jou heel erg missen.

Annemieke

Tamara 19-12-15 23:05:47

Lieve Sisi,Je was een lief, klein, apart poesje.
Wanneer je op de kattenbak ging, kreeg je het voor elkaar om zo ongeveer alles er uit te gooien. Koen vond je eng en Romeo tolereerde je. Wanneer ik binnenkwam om te komen schoonmaken dook je over het algemeen achter de rietenstoel. Dit deed je alle jaren dat je bij Jasmijn verbleef. Je vond geluiden en snelle bewegingen niet prettig.
Regelmatig speelden we met een balletje als ik binnen schoonmaakte. Jij zat achter de stoel en ik gooide een balletje naar je toe wat je vervolgens weer terugkaatste; achter elkaar door.
Als ik klaar was met de afwas en bakjes met schoon water binnen zette miauwde je op een bepaald toontje. Met andere woorden 'Ga nu eens op de grond zitten want ik wil op schoot'. Zodra ik op de grond zat wist je niet hoe snel je op schoot moest komen. Je vond het heerlijk om dan geaaid te worden en snoepjes te krijgen. Als Romeo zich ook op schoot wist te proppen schoof je heel sociaal een stukje op. Waarschijnlijk mede omdat je wist dat je anders het zware lijf van Romeo op je kreeg.
De laatste tijd ging het minder goed met je.
Lieve, gekke Sisi ik zal je ontzettend missen!
Tamara

Annemieke 14-08-15 10:05:52

Lieve
Iwan, Toen jij als kitten bij Jasmijn kwam bleek je helaas een zware
hartafwijking te hebben. Je kon dus niet geplaatst worden en bleef bij
Jasmijn wonen. Op schoot wilde je nooit, maar knuffelen en kammen vond
je heerlijk. Als ik het verblijf in
kwam begon jij altijd meteen te "mekkeren" als begroeting. Jarenlang
was jij voor mij de leider van het Speelkwartier. De poezen waren gek op
jou, omdat jij altijd lief en rustig je gangetje ging. De dametjes
lagen graag bij jou en vaak ging jij ze dan nog lekker wassen ook.
Vooral Pippa was stapel gek op jou.De
laatste tijd ging jouw gezondheid ineens snel achteruit en er werd
besloten om jou te laten inslapen. I.v.m jouw hartafwijking had trouwens
niemand verwacht dat jij nog zo lang zou blijven leven. Voor de laatste
keer ging ik naar je toe om afscheid
van je te nemen.Je lag in je mandje, maar kwam er toch nog even uit om mij
te begroeten. Ik heb je lekker geknuffeld en veel lieve woordjes
gezegd. De volgende dag ben jij rustig ingeslapen. Het Speelkwartier zal
anders zijn zonder jou. Dag lieve Iwan, je blijft voor altijd mijn
mooie rode engeltje.
Annemieke

Annemieke 28-01-15 10:38:27

Lieve Anna,

Toen ik voor het eerst bij Jasmijn kwam zat jij op een plankje in het verblijf boos voor je uit te kijken. Ik heb je toen geaaid. Dat bleek achteraf best een linke actie geweest te zijn, want jij was niet te vertrouwen en sloeg er meestal op los. Dat gebeurde inderdaad in het begin regelmatig. Maar langzaamaan kregen wij een fijne band samen. Toen jij ouder werd begon je steeds liever te worden.Tijdens het kammen en aaien lag je altijd heel tevreden te spinnen. Ik noemde jou altijd "mijn eerste vriendinnetje" omdat jij de eerste kat was die ik bij Jasmijn ging socialiseren. Van een boze kat veranderde jij in een heel lief poezenmeisje.
De laatste tijd lag je het liefst te slapen op de zonnebank samen met Pippa en Iwan. Helaas werd je ineens ziek, je niertjes gaven het op. Ik ben nog een laatste keer naar je toe gegaan en heb je geknuffeld en afscheid van je genomen. Jij keek me heel lief aan en lag lekker te spinnen.
De volgende dag ben jij rustig ingeslapen.
Dag lief, dapper en eigenzinnig poezenmeisje, ik zal je heel erg missen

Annemieke

Ben 16-07-14 10:03:14

Meldpunt Schadelijk Geluid zoekt mensen die ervaringen hebben opgedaan met de kattenverjager. Dit is een kleine luidspreker dat mensen in hun tuin zetten. Het geluid is lastig te lokaliseren. Klachten die reeds bekend zijn o.a. oorsuzingen, hoofdpijn en oorpijn. Dieren reageren er verschillend op. Meer informatie: http://www.pieptonen.nl of bel met 06 49 13 77 77.

1 2 3 4 5 > >>
Zoeken
Terug naar homepage