Gabrielle Kwist 28-09-18 15:28:57

Hoi, op jullie website staat dat jullie 6 oktober in The Moonshine spelen maar dit is a.s. zaterdag. Lukt het nog dit aan te passen?Wij hebben er in Sliedrecht weer zin in !
Mvg, Gabrielle, vrouw van eigenaar Michel Kwist

Kees de Ruiter 03-03-18 14:40:19

Voor het eerst gezien en gehoord in ´sGravendeel op 24 februari.Gewoon Stonesgoed. Heel de avond-nacht uit mijn dak gegaan en schore keel overgehouden van hoehoe met Sympathy for the Devil.

Martin T.D. 30-12-17 12:50:12

Rambling around at Midnight in the Alley. Part 3.

Verwachtingen zijn het voorportaal van teleurstellingen. Dus niet denken, maar doen Wat ik beleefde had ik nooit kunnen verwachten. Een compleet volle bak, steamy windows, fan Fred met een nieuwe bloedmooie Mexicaanse liefde: Iris, en tussen de meute ontwaarde ik mijn oude liefde van (op 6 april 2018) alweer twaalf jaar geleden. Mijn hart sloeg over en de opzwepende muziek moedigde mij aan mijn stoute dansschoenen aan te trekken en haar, als ware ik een Neanderthaler, bij het intro van Gimme Shelter de afgeladen dansvloer op te slepen. En ofschoon tijdens het volgende nummer "The thrill is gone" de betekenis van de woorden voor mij geen geheimen had, was daarvan bij mij, in tegenstelling tot haar, geen sprake van. Zelfs de woorden: "why did you do that thing to me?" riepen bij mij geen slechte herinneringen op. In mijn Brainbox was het Summertime. Maar een mens moet sterk en standvastig zijn, want als je teruggaat naar je ex ben je vergeten waarom je uit elkaar bent gegaan.

Tijdens de fietstocht, alleen naar mijn eigen huis, realiseerde ik me een geweldige avond te hebben gehad. Ik nam me voor thuis, bij de zachte klanken van de radio, een lekker glas port, en bij het licht van twee kaarsen, mijn belevenissen aan het papier toe te vertrouwen en morgen het stevig stuk touw weer aan mijn buurman terug te geven.

Nog één hobbel te gaan: Oudejaarsavond.
Ik wens u allen, uit de grond van mijn gebroken hart, een nog beter en gezond 2018 toe.

Martin T.D. 30-12-17 12:30:48

Rambling around at Midnight in the Alley. Part 2.

Ikzelfsla ieder jaarsteevast de (bij het ouder worden steeds minder binnenkomende) uitnodigingen af en leg mezelf voor twee dagen onvoorwaardelijk eenzame opsluiting op. Wel moet ik vooraf de kalender goed bestuderen om geen rekenfout te maken bij het inslaan van mijn zorgvuldig samengestelde alcoholische overlevingspakket, waarbij kwantiteit overigens prevaleert boven kwaliteit. Ik heb weliswaar geen logistiek gestudeerd, maar logisch denken is mij gelukkig aangeboren. Ik mag mezelf wat dat betreft, ook al ben ik op een maandag geboren, terecht een zondagskind noemen.

Zodoende kom ik jaarlijks ongeschonden uit de strijd op leven en dood die Kerstfeest heet en kan ik als melancholicus blijven mijmeren over het betere verleden en hoopvol blijven uitkijken naar de toekomst die mij ooit langdurig zal toelachen. En dat die toekomst mij, zij het voor even, zou toelachen zou spoedig weer moeten blijken: 29 december in Café De Steegh: Midnight Rambler. Een lekkere band met een zeer gevarieerd repertoire. Ik zou op tijd binnen komen om vlak voor het optreden Robert eraan te herinneren dat hij de WahWah niet sec voor de show had meegenomen. Roffelende trommels, een plukkende bass, scheurende gitaarsolo's met op de juiste momenten een grommende WahWah, tintelend pianogeluid, afgewisseld met een kippenvel teweeg brengende Hammond en een meeslepende zangpartij van Ewald wilde ik horen. Dat is voor een alleenstaande, die zich zojuist door de Kerst had geslagen, gezopen en geslapen toch niet teveel gevraagd? En mocht deze wens niet worden vervuld, dan kon ik na afloop altijd nog naar het van mijn buurman geleende stuk stevig touw grijpen dat ik voor de zekerheid nog niet had teruggegeven.

Wat kon en mocht ik verwachten? Ik had geen glazen bol en kon dus niet in de toekomst kijken, dus ook niets voorspellen. Dat kan niemand tenslotte.Hoe ik dat zo stellig weet? Laatst wendde ik me op afspraak, tot op het bot getergd door onzekerheid, tot een medium. Toen ik aanbelde klonk na enige seconden door de intercom de vraag: "Wie is daar?" Zonder antwoord te geven draaide ik me, met beide benen weer op de grond, om en spoedde me huiswaarts.

En nu naar deel 3, ofwel Het Hoogtepunt.

Martin T.D. 30-12-17 12:04:45

Rambling around at Midnight in the Alley. Part 1.

De feestdagenin december. Dagen die mannelijkealleenstaanden doorgaans nopen tot:
1. het plaatsen van een contactadvertentie en te hopen voor enkele dagen een relatie aan te kunnen gaan met een even zo eenzame vrouwelijke variatie op de mens en zodoende even bij haar onder de pannen te zijn (scheelt je overigens ook in de stookkosten!);
2. of het moeten doorstaan van voorspelbare saaie familiaire verplichtingen, waarbij ik altijd adviseer een zorgvuldig geslepen dolk bij je te dragen opdat je je, tijdens de rijkelijk besproeide kerstdis, bij een dreigende uit de hand lopende discussie, niet laat verrassen en kan verdedigen. Dit lijkt misschien ietwat overdreven, maar ook dit jaar zijn volgens diverse media, tijdens het oppeuzelen van de gevulde kippenkuiten, in meerdere huizen opnieuw oude koeien uit de sloot gehaald, dito wonden open gereten, dan wel nieuwe vetes ontstaan en beslecht, waardoor het verplegend personeel van vele intensive cares in den lande niet eens aan de kerststol toekwamen omdat tijdens het schijnbaar gezellig samenzijn de zaak volledig uit de hand liep en menig inboedel tot de oerstaat is teruggebracht en het (inmiddels ook verboden) Nieuwjaarsvuur op kan;
3. of het weer van zolder halen, plakken en oppompen van de opblaaspop;
4. of, als zuinigheid je ervan weerhoudt een dergelijk weinig weerstand biedende dame aan te schaffen, tot absolute eenzaamheid;
5. of voor de zekerheid van je buurman een stevig stuk touw lenen om eindelijk eens de daad bij het woord te voegen.

Keuze genoeg zou ik zeggen.

joop en thea 25-11-17 16:55:33

Hallo heren, gewoon genoten, was weer eens een gezellig avondje in de kroeg (animo) met ontzetten goede heerlijke muziek. Ben ik lekker mee (joop), Nou wil ze weer meer naar de kroeg. In ieder geval bedankt, voor de super avond.Grt, Joop en Thea.

Thea 14-02-17 15:54:32

Hallo heren, super genoten van jullie bij de V in Delft afgelopen weekend.
Tot in
Rijswijk

Martin T.D. 21-11-16 09:58:49



Stormy
Sunday at Tons. (Part 4/4).



Praise the Lord,
geen zinloos gelul aan mijn kop over mijn benevelde toestand of plannen maken
voor de naderende feestdagen met mijn schoonouders, flitste het nog door mij
heen. Ik was vastberaden ongestoord bewust ongehoord dronken te worden. Wat
een middag, wat een band, wat een muziek, wat een sfeer, wat een mensen, wat
een enthousiasme, what a sound out of that Paul Reed Smith guitar, even without
the D-string and after that even further playing without the B-string.

Dit gevoel
wilde ik nog even vasthouden. Ik besefte nu pas wat ik al die eenentwintig
maanden had gemist. En ook al moest de winter nog beginnen, was ik blij nu
reeds uit mijn winterslaap te zijn ontwaakt. Robert, welkom bij Midnight
Rambler, but never forget the Wah Wah!

Martin T.D. 21-11-16 09:57:22

Stormy Sunday at Tons. (Part 3/4).



Tot op het bot doorweekt kwam ik na afloop van een geweldige ervaring ongedeerd
in het donker thuis. Zodra ik binnen was deed ik de deur op vijf nachtsloten,
schoof de balk ervoor, gooide er voor de zekerheid nog een paar zakken met zand
tegenaan, ontdeed me van mijn natte kleren, trok mijn in Robijn gewassen
Michael Jackson-pyjama aan, ontstak een aantal op strategische plekken
geplaatste kaarsen, zette de radio zachtjes aan, deed de deur van mijn koelkast
op een kier, opdat het in mijn strakke huiskamer qua temperatuur wat aangenamer
zou worden, zette twee kristallen wijnbokalen op de salontafel, ontkurkte een
fles Soixante-neuf-du-Pape, en ter bestrijding van mijn eenzaamheid riep ik in
het donkere trapgat de naam van mijn vrouw; wetende dat ik alweer ruim
vijfendertig jaar geleden kinderloos en schuldenvrij was gescheiden, en
sindsdien alleen woonde. Misschien wel de beste beslissing in mijn leven
geweest; op mijn sterilisatie na dan, om maar een zinsnede uit mijn nooit
aflatende monologue intrieur te citeren.





Martin T.D. 21-11-16 09:56:20

Stormy Sunday at Tons. (Part 2/4).



Het werd tijd voor mijn eigen zoveelste Heintje Davids-act (lees: come-back
into the world of temptation). Zeker toen ik tot mijn ontzetting vernam dat
Joshua (the Master on the Stratocaster) de band had verlaten. Toevallig kwam ik
zanger Ewald in mijn woonplaats tegen. Hij vertelde dat Joshuas plaats
intussen was opgevuld door Robert van Voorden. Op mijn vraag of die de Wah Wah
wist te hanteren antwoordde hij bevestigend. Ik beloofde de eerstvolgende keer
dat MR in de buurt zou spelen te komen. En uitgerekend op de dag dat de eerste
herfststorm van dit jaar op meedogenloze wijze de reeds kalende bomen geselde
en ontdeed van zijn laatste bladeren, moest ik de deur uit. En blik op de site
van Robert had mij doen besluiten stand te houden bij het gezegde: een man een
man, een woord een woord. Ik besloot op de fiets te gaan. Je weet maar nooit
hoe gezelligheid zwaar uit de hand kan lopen. Wat dat betreft had ik mijn
lesjes wel geleerd. Een ezel stoot zich weliswaar maar n keer aan dezelfde
steen, maar ik sla never en nooit een steen over. Daarom: zekerheid voor alles.




1 2 3 4 5 > >>
Zoeken
 

Meer halen uit je website? Start met zoekmachine optimalisatie bij Jenda