Klaas Smit 01-02-15 04:22:51

Hallo Muziek vrienden,
Vanavond weer zwaar genoten van jullie optreden in 's Gravendeel. Heerlijk weer naar jullie mogen kijken en luisteren. Kijk weer uit naar het volgende optreden.
Even voor de duidelijkheid: het café in Dordrecht zit op de Grote Markt 8.
Niet zoals in de agenda op Markt 8.

ton de groot 28-07-14 22:01:17

Hi Guys,

24 oktober weer in Rozenburg.
Ik ben erbij

gr Ton

Martin T.D. 18-05-14 11:35:45

Long hot summer night.
Op nog geen drie km van mijn onneembare burcht met ophaalbrug zou MR in partycentrum Hijdra optreden. Dat werd fietsen heen, genieten en me laten vollopen tijdens, en na afloop kruipen naar huis. Met voorbedachten rade dronken worden als het ware.
Met een vers mesje schoor ik mijn schedel glad, zette mijn baard in de pommade, trok (voor het geval ik in het ziekenhuis zou belanden) een schone boxershort aan, oefende voor de spiegel als Robert de Niro in de film Taxidriver een onweerstaanbare oogopslag en stapte de onzekere toekomst in.
Toen ik de volgende morgen wakker werd bonkte mijn hoofd, voelden mijn benen aan alsof ik een triatlon had volbracht en even dacht ik door een vrachtwagen te zijn aangereden. Wat wat er gebeurd? Voorzichtig legde ik de fotografische herinneringen op logische volgorde en na vier koppen koffie ontvouwde zich voor mij een stripverhaal. Ik zag Fred Astaire en Ginger Rogers op de weerga- en meedogenloze ritmes van MR het parket van de dansvloer polijsten, omringd door een schare vrolijke en vriendelijke hardcore fans. The last goodbye to Joe, who left for Mexico where no hangman was waiting for him, galmde nog na in mijn hoofd.

Martin T.D. 12-05-14 10:31:49

In for the storm.
Het weer riep zondag posttraumatische beelden bij me
op van de Tsunami die 26-12-2004 de mens duidelijk had
gemaakt dat Moeder Natuur niet met zich laat dollen. Wie naar buiten ging was óf levensmoe of kon zich met recht een fan van MR noemen. Ik twijfelde
geen moment want ik zat middenin een cold turkey en moest hoognodig weer aan het muzikale
infuus.
Het was een rit door de hel. Den Haag lag erbij als een
dood geboren kind met een open rug. Het was één lange
wasstraat, en toen ik mijn Maserati AX parkeerde kon hij zo weer de showroom
in.
De duinen lagen vier meter verder landinwaarts, de golven
nodigden alleen suïcidale surfers uit, het strand was verlaten en Pier
32, met tuien bijeen gehouden, was bijna verdwenen onder het opgestoven
zand.
All right now. De beuk ging erin en binnen no-time vlogen de planken van de dansvloer
me bijna om de oren. De dreigende drum, de bonkende bass, het orgastische
orgel, de bezwerende zang en de wah wah made me fly on
strange wings. Ik voelde me als een kind in de ballenbak of in zijn
trappelzak, omringd door vijfentwintig zorgzame dansende moeders. Ik was
voor even gelukkig.

Martin T.D. 10-02-14 10:02:23

No blah blah for Joshua.
Negen februari 2014. Vandaag zou ik op de kop af alweer 446 maanden getrouwd zijn geweest, ware het niet dat dit huwelijk inmiddels 389 maanden geleden is ontbonden. Schuld(en)- en kinderloos gescheiden wel te verstaan. En nog steeds de vochtige droom van menig vrouwenhart. Wie kon dat zeggen op 59 jarige leeftijd? Tijd voor een feestje dus. En dat werd het! In Het Hoekpandje. Voor mij een thuiswedstrijd, zij het dat ik de thuisreis wel ongeschonden moest zien te volbrengen. Een ezel stoot zich weliswaar niet twee keer aan dezelfde steen, maar ik sla al mijn hele leven geen steen over.
Het was druk. Er was zelfs een zware delegatie van de Panchobar. De sfeer zat er gelijk in. De nummers vloeiden als aardgas uit de Groningse bodem en de muzikale zweepslagen deden het pand op zijn grondvesten trillen.
Tijdens de pauze werd mij op het toilet (excusez le mot) gevraagd wie ik nou de beste van de band vond. En met mijn 27 cm in mijn beide handen antwoordde ik: "Ewald is a magician. Hans the boss on bass. Hugo drives his drum like a Ferrari. Ton is dripping and tripping on ebony and ivory. And Joshua, with his wah wah, is for me the king of strings". Mijn gesprekspartner brak bijna zijn nek om geen noot te missen. En dan heb ik het niet over de borrelnoten op de bar.

Martin T.D. 02-01-14 12:18:53

New Year at Ned Kelly.
Een fatale combinatie bestaande uit een lege maag, te veel bier, de euforie van Nieuwjaar, een enthousiaste danspartner, even gelukkig zijn en opzwepende muziek was er de oorzaak van dat ik me op een zeker moment tijdens het optreden van MR realiseerde het 'point of no return' te zijn gepasseerd. Ik liet gebeuren wat ik niet laten kon en swingde als een onvermoeibare John Travolta (in zijn jonge jaren dan) met mijn Olivia Newton John, ritmisch zwaaiend met een door Dave aangereikte tamboerijn, over de dansvloer. Tijd en ruimte verloren hun betekenis als stond het universum aan de vooravond van The Big Bang.
Na het optreden bedankte ik de bandleden, nam afscheid en strompelde naar mijn fiets. Als een gazelle besprong ik het frame en stortte aan de andere zijde als een gems de afgrond in. Slingerend vond ik een veilig heenkomen; hier en daar een gladde tramrails ontwijkend. So far, so good. Tot ik op het Buitenhof met mijn trapper achter een paaltje bleef hangen. Het volgende moment keek ik, op mijn rug liggend, in de blauwe ogen van een zorgzame dame. De Maagd Maria? Was ik dood? Lief glimlachend hielp ze me overeind. Na een vriendelijk woord verdween ik weer uit haar leven. Toen ging het licht bij me uit.
Vanmorgen had ik vijf koppen sterke koffie nodig om de film terug te spoelen.
Oh ja, ik wens u het allerbeste toe in 2014. Mezelf ook trouwens!

L&T 29-12-13 14:52:03

We zijn er nog stil van.....waren gisteren in Studio de Veste, JA WIJ waren erbij en dat was hèèl bijzonder want buiten moest het publiek minstens 15 minuten wachten om binnen te mogen en wij stonden vooraan, dat was wat iedereen wilde bij Midnight Rambler, vooraan staan en getuige zijn van dit geweldige optreden, het dak ging eraf. Hier spreekt men nog lang over in Leiden en Martin je hebt iets hèèl bijzonders gemist!!!!

Martin T.D. 28-12-13 10:23:37

Steamy windows at the Parkhotel.

Ondanks de hele Schepping tot de oerstaat terugbrengende noordoostenstorm en de meedogenloos striemende tropische regenbuien was het, voordat MR ook maar één noot had gespeeld, stampvol in de lounge van het Parkhotel te Den Haag. Het vaste barpersoneel had, door ervaring wijs geworden, zich op het ergste voorbereid en alvast uit voorzorg twee mitella's klaargelegd. Het beloofde een spannende avond te worden.
Bij het tweede nummer waagden de eerste sterdansers zich reeds op de dansvloer. Langzaam maar zeker ging de beuk erin. De ramen besloegen en weldra rolde het ene na het andere hol klinkende biervat de Molenstraat in. Aan de bar was het zelfs zó druk, dat je het risico liep met uitdrogingsverschijnselen te moeten worden afgevoerd als je niet met een halfvol glas in de rij ging staan.
Mijn zenuwen werden bij het horen van de muzikale zweepslagen tot het uiterste gespannen, en even dacht ik ten prooi te vallen aan een epileptische aanval. Plots werd ik op onweerstaanbare wijze de dansvloer opgesleurd door een dame met oogverblindende contouren. Het volgende moment kwam ik tot volledig fysieke ontlading en ging ik me te buiten aan een schijnbaar delirische regendans. Toen de laatste klanken wegstierven was ik nog natter dan tijdens het halve uur fietsen en dacht ik de drempel van de Hemelpoort te hebben overschreden. Ik was weer even gelukkig geweest.
Met dank aan MR en mijn danspartner. Tot in 2014.

Leen & Teuna 15-12-13 15:08:23

Midnight Rambler TOP!!!!!!! echt helemaal te gek jullie optreden gisteren avond op ons feest, jullie hebben er voor gezorgd dat deze avond een grandioos succes was. SUPER bedankt!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Martin T.D. 09-12-13 10:58:23



Heaven in Pancho,

Mijn benzinemeterlichtte op. Ik moest tanken. Maar ik was al aan de
late kant en van MR wilde ik geen noot missen. Snel voor €20,00 de heen- en
terugreis zeker gesteld. Toen een verkeerde afslag richting de autovrije
binnenstad van Den Haag. Een welgemeende vloek zonk weg in de zachtroze
kuikenlederen bekleding van mijn Lamborghini Diablo. Enfin, rustig blijven. Een
acute hartstilstand zou een mooie afronding van een verder zinloze zondagmiddag
wreed kunnen verstoren. Gas! Op het nippertje een oranje stoplicht. Shit, een
flits. Ook dat nog. De Pancho was binnen hoorafstand. De bass deed mijn bloed
sneller stromen. Wagen aan de kant en rappido naar binnen. Naar binnen? Neen,
ik wilde naar voren. Het was bomvol. Ik herkende niemand. Ik was monomaan. Ik
wilde de shit van het leven vergeten. Geen blah blah, maar wah wah. Sound all around. The heat of the perfect
beat. Ik werd op mijn wenken bediend. Toen pas herkende ik mijn
dierbaren en kon ik ze omhelzen. Het leven kan best wel mooi zijn. Als er maar
geen stress zou zijn, want dan zit je in een dwangbuis solitair opgesloten in
je eigen wereld.

Het was weer een geweldige muzikale ervaring. MR and all of you, thanks.

1 2 3 4 5 > >>
Zoeken
 


-Telefonsich bereikbaar
-Snelle reacties
-Supersnelle SSD hosting
-Voor welke website een gepaste oplossing
-Al vanaf € 1,95 p/m
-Gratis verhuisservice
Klik hier en begin

-20+ jaar ervaring
-Grootste aanbieder van Nederland
-Gratis SEO-check
Klik hier voor gratis en vrijblijvend advies